Techniek zat er bij Michel al vroeg in. Als kind haalde hij radio’s uit elkaar om te begrijpen hoe ze werkten. Die nieuwsgierigheid vormde de basis voor zijn carrière.
Na zijn opleiding Elektrotechniek rolde hij de industriële automatisering in, waar hij zich ontwikkelde tot een brede technische professional. Hij werkte aan complete automatiseringssystemen, stuurde integrators aan en was verantwoordelijk voor zowel de elektrotechniek als de software.
“Met techniek kun je processen echt slimmer maken. Dat heeft me altijd getrokken.”
Een rol met veel verantwoordelijkheid en vrijheid, precies waar hij energie uit haalde.
Ongeveer zeven jaar geleden veranderde zijn leven ingrijpend door een ongeluk waarbij hij hersenletsel opliep. Zijn werkgever ondersteunde hem goed tijdens het re-integratieproces en gaf hem de tijd en rust om te herstellen. Toch bleef hij blijvende gevolgen ervaren. “Mijn energie is gewoon anders dan vroeger. Na een ochtend werken ben ik vaak vermoeid en heb ik rust nodig. Volledige werkdagen maken lukt niet meer.”
Dat bracht een nieuwe uitdaging met zich mee: hoe vind je passend werk in een sector waar fulltime de norm is? Part-timefuncties binnen de industriële automatisering zijn schaars. Bovendien merkte Michel dat de cultuur en het leiderschap binnen zijn vorige organisatie niet meer aansloten bij wat hij zocht. “Ik kreeg veel vrijheid en deed inhoudelijk leuk werk, maar de sfeer en structuur pasten niet meer bij mij. Dan houdt het op.”
De zoektocht naar een parttime technische functie bleek niet eenvoudig. Michel solliciteerde zelf en werd meerdere keren afgewezen. Niet vanwege zijn competenties, maar vanwege zijn beschikbaarheid. “Steeds hoorde ik: je hebt de kennis, maar we zoeken iemand fulltime. Of: onder de 40 uur kunnen we je niet plaatsen.” Toch bleef hij zoeken.
Via Kracht kwam hij in contact met Carlijn. In de gesprekken voelde hij zich gehoord. “Er werd goed geluisterd naar wat ik nodig had. Ik kon open en eerlijk zijn over mijn situatie en mijn wensen. Dat matchte met hoe ik zelf graag communiceer.”
Uiteindelijk kwam Michel in gesprek bij Müller Beltex, een familiebedrijf gespecialiseerd in elevatorcomponenten en transportsystemen. Voor Michel was de wereld van elevatoren grotendeels nieuw, maar de techniek erachter niet. Tijdens de gesprekken met directeur Lars en productmanager Danny werd al snel duidelijk dat zij juist géén fulltime invulling zochten. “Ze hadden technische ondersteuning nodig, maar geen volledige functie voor 40 uur. Dat maakte het eigenlijk een perfecte match.”
Hij startte als Product Engineer, met focus op de elektrotechnische en systeemkant van de producten. Daarbij kreeg hij volop ruimte voor eigen inbreng én ontwikkeling.
Binnen Müller Beltex is er ruimte voor flexibiliteit. Michel werkt deels vanuit huis en deels op kantoor, afhankelijk van wat hij nodig heeft. Die balans maakt het verschil. Hij kan zijn energie goed verdelen, zonder in te leveren op inhoud of uitdaging.
Daarnaast bracht hij meer structuur in projecten en droeg hij bij aan complexe trajecten, zoals de ontwikkeling van een complete machine.
Hier komt zijn ervaring volledig tot zijn recht, maar nu op een manier die bij hem past.
Naast zijn systeemwerk raakte Michel betrokken bij een bijzonder project: de levering van een complete geautomatiseerde snij- en ponsmachine voor elevatorbanden. Een afwijking van de standaard werkwijze, waarbij normaal losse componenten worden geleverd. De software van de machine liep vertraging op. Michel dook erin, schakelde met de leverancier en hielp het traject weer op gang. “Ik ben gewend om projectmatig te werken. Dus lijstjes maken, testen, duidelijk communiceren wat nog openstaat. Uiteindelijk hebben we de machine werkend gekregen.” De machine staat inmiddels klaar voor transport naar Texas. “Dat is mooi: er zit een begin en een eind aan. En dan zien dat het werkt.”
Michel kijkt met vertrouwen naar de toekomst en focust zich vooral op de projecten waar hij nu mee bezig is. Over de langere termijn maakt hij zich geen zorgen. “Ik kijk vooral naar wat ik nu doe en dat goed afronden. Wat daarna komt, zie ik dan wel. Ik zit hier op mijn plek.” De combinatie van technische inhoud, innovatie met AI en de flexibiliteit in werktijden maakt dat hij energie haalt uit zijn werk, binnen de grenzen die voor hem werken.
Michel gelooft sterk in de toekomst van techniek. Ondanks de opkomst van AI blijven vakmensen volgens hem onmisbaar. “In elektrotechniek en automatisering blijven altijd handjes nodig. AI is een hulpmiddel, geen vervanging.”
Zijn nieuwsgierigheid begon al jong, met het uit elkaar halen van radio’s. Diezelfde passie ziet hij nu terug bij zijn elfjarige zoon, die spaarde voor een 3D-printer.
“Laat ze ontdekken. Vertel wat je doet. Techniek is gewoon ontzettend interessant.”
Volgens Michel ligt er ook een verantwoordelijkheid bij werkgevers: jongeren moeten zich kunnen ontwikkelen, uitgedaagd worden en waardering voelen. Zo maak je techniek aantrekkelijk.
